Home / News / แอสตาแซนธิน : ความทนทานและการฟื้นตัวของกล้า

แอสตาแซนธิน : ความทนทานและการฟื้นตัวของกล้า



PDF ดูรายละเอียด.pdf


ันที่จริงแล้วกิจกรรมทางกายภาพทุกกิจกรรม ไม่ว่า การทํางาน การกีฬา และสนทนาการ ั ก่อให ้เกิดอนุมูลอิสระ และอนุมูล อิสระจะเพิ่มมากขึ้นหากท่านออกแรงเพิ่มขึ้น อนุมูลอิสระจะสงผลกระทบและสร ้างความเส ่ ยหายต่อสมรรถภาพของกล้ามเนื้อ ี และการฟื้นตัว การวิจัยมากมาย (ทั้งที่ตีพิมพ์แล้วและอยู่ระหว่างดําเนินการซงเน้นด้านการเพิ่มความทนทานและการลดเวลา ึ่ ฟื้นสภาพ) แสดงถึงอรรถประโยชน์มากมายที่เกี่ยวข ้องกับแคโรทีนอยด์- แอสตาแซนธิน สงที่ค้นพบเหล่านี้ทําให ้แอสตา ิ่ แซนธินกลายเป็นผลิตภัณฑ์อาหารเสริมระดับแนวหน้าสํ าหรับนักกีฬามืออาชพ และผู้ที่มี ี ความกระตือรือร ้นด้านกายภาพ เนื่องจากสงที่มีความส ิ่ ํ าคัญต่อกิจกรรมทางกายภาพ ได้แก่ ไมโตรคอนเดรียในเซลล์ ซงมักนิยมเรียกว่า ?สถานีพลังงานของ ึ่ เซลล์? สถานีพลังงานนี้ทําหน้าที่ให ้พลังงานแก่ร่างกายมากถึง 95% ของพลังงานบริสุทธิ์ (สวนใหญ่ได้จากการเผาผลาญ ่ ไกลโคเจนในกล้ามเนื้อและกรดไขมัน) บางสวนของพลังงานชนิดนี้จะผลิตสารอนุมูลอิสระที่มีปฏิกิริยาสูงและเป็นอันตราย ่ ต่อร่างกาย อนุมูลอิสระจะสร ้างความเสยหายให ้แก่เซลล์ โดยเหนี่ยวนําการเกิดเพอรอกซ ี เดช ิ นของส ั่ วนประกอบเยื่อหุ้ม ่ เซลล์ และการออกซเดช ิ นของ ั่ DNA และโปรตีน อนุมูลอิสระยังมีผลกระทบต่อกล้ามเนื้อหลังจากการออกกําลังกายอย่าง หนัก โดยสารอนุมูลอิสระจะกระตุ้นให ้เกิดการตอบสนองของการอักเสบ เม็ดเลือดขาวชนิด Monocyte จะเคลื่อนที่ไปสู่ เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและทําให ้เซลล์ได้รับความเสยหายเพิ่มขึ้น เราจะรู ้ส ี กถึงกล้ามเนื้อที่เส ึ ยหายในระหว่ ี างที่กําลังฟื้นสภาพใน รูปแบบของความเมื่อยล้าและความเจ็บปวด นอกจากการปรับปรุงสมรรถภาพของกล้ามเนื้อผ่านการออกกําลังที่มีแบบแผน แล้ว ในวงการวิจัยทางการกีฬาอยู่ระหว่างการค้นคว้าหาวิธีการอื่นๆ เชน คิดค้นสารอาหารที่เป็นพลังงานและปกป้องร่างกาย ่ จากการออกกําลังกายอย่างหนัก เป็นต้น ในอดีตวิตามิน E และ C นิยมใชเป็นสารต้านอนุมูลอิสระเพื่อต้านการทําลายเซลล์ ้ ที่เกิดปฏิกิริยาออกซเดช ิ นระหว่างทํากิจกรรมทางกายภาพ แต่ในปัจจุบันรายงานการวิจัยช ั่ ให ้เห็นว่า แอสตาแซนธินเป็น ี้ ทางเลือกของสารต้านอนุมูลอิสระสํ าหรับสมรรถภาพทางกีฬา แอสตาแซนธินแสดงคุณประโยชน์ทางกายภาพที่สํ าคัญ 2 ประการในการศกษาทางคลินิกและการศ ึ กษาสนับสนุน ึ ต่างๆ แอสตาแซนธินชวยเพิ่มความทนทานและลดความเส ่ ยหายของกล้ามเนื้อในส ี ั ตว์ทดลอง คุณรู้หรือไม่ นักกีฬาที่ทํากิจกรรมซงอาศ ึ่ ั ยความทนทานระดับ 70% VO2 max (อัตราการใชออกซ ้ เจนที่มากที่ ิ สุด)อาจก่อให ้เกิดอัตรา ROS ภายในที่สูงกว่า 12 เท่า พบในเซลล์เดียวกันในขณะการพักผ่อน หรือ นอนหลับ ความทนทาน ในปี 1998 Malmsten (สถาบัน Karolinska, ประเทศสวีเดน) ทําศกษาแบบสุ ึ มและปกปิดทั้งสองฝ่ ายร่วมกับการใช ่ ยาหลอก ้ ในผู้ชายสุขภาพดีซงได้รับผลิตภัณฑ์เสริมอาห ึ่ ารแอสตาแซนธินขนาด 4 มิลลิกรัมต่อวันเป็นเวลา 6 เดือน การทดสอบการ ออกกําลังกายแบบมาตรฐานแสดงให ้เห็นว่า ค่าเฉลี่ยแล้วจํานวนครั้งของการย่อเข่าเพิ่มขึ้นเฉพาะกลุ่มทดลองที่ได้รับแอสตา แซนธินเป็นเวลา 3 เดือน และเมื่อได้รับเป็นเวลา 6 เดือนกลุ่มทดลองจะสามารถย่อเข่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสํ าคัญ (รูปที่ 1) การค้นพบนี้แสดงว่าแอสตาแซนธินชวยเพิ่มระดับความทนทานของร่างกายได้นั่นเอง นอกจากนี้ ่ Sawaki และคณะ (2002) แห่งมหาวิทยาลัยจุนเทนโด ประเทศญี่ปุ่ น ทําการวิจัยนักกรีฑาประเภทลู่วิ่ง 1200 เมตร ซงได้รับแอสตาแซนธิน ึ่ 6 มิลลิกรัมต่อวันเป็นเวลา 4 สั ปดาห์ พบว่าร่างกายของนักกีฬามีกรดแลคติกน้อยลง (รูปที่ 2) เมื่อร่างกายทํากิจกรรมที่ต้องใช ้ พละกําลังมหาศาลนั้น กรดแลคติกจะเกิดจากกระบวนการเผาผลาญพลังงานแบบไม่ใชอากาศ หรือเกิดจากภาวะที่ออกซ ้ เจน ิ ไม่เพียงพอต่อความต้องการของกล้ามเนื้อ ภายใต้สภาวะดังกล่าวหากระดับกรดแลกติกของร่างกายลดตํ่าลง จะหมายถึง ความสามารถด้านความทนทานของกล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้น (รูปที่1และ 2) รูปที่ 1 การเปลี่ยนแปลงด้านคว